Weer echt leven, met je kindje voor altijd dichtbij

Verbinding met je kindje en rust in het gemis

Iedereen gaat gewoon weer door, maar voor jou is de wereld stil komen te staan toen je je kindje verloor. Je doet mee in het dagelijks leven en ‘functioneert’ wel, maar fijn is het niet.

Je vraagt je af:

• Hoe je weer écht kunt genieten van het leven. Niet een oppervlakkige glimlach, terwijl je constant dat sluimerende gevoel van binnen hebt.
• Hoe je je kindje dichtbij kunt blijven voelen, want het voelt alsof hij/zij steeds verderweg raakt naarmate de tijd verstrijkt.
• Hoe je kunt omgaan met je omgeving, want iedereen gaat gewoon weer verder en niemand lijkt je te begrijpen.

Je mist je oude-ik die lekker kon genieten van het leven en niet constant angst, leegte of verdriet voelde. Het is alsof je je in een soort niemandsland bevindt. De ergste shock is voorbij, maar hoe nu verder is nog niet helemaal duidelijk..

De vraag is niet hoe je weer teruggaat naar toen, maar hoe je je leven opnieuw vorm kunt geven, waarin je jezelf weer kunt herontdekken én je kindje altijd dichtbij houdt (nee, het doel is niet loslaten en een plekje geven!)

Wat als ik je vertel dat je niet voor altijd in dat niemandsland hoeft te blijven. Ook jij kunt je dagen weer beginnen met een zucht van dankbaarheid. Voelen dat je het leven leeft waarvoor je hier bent, juist omdat het verlies je dichter bij jezelf heeft gebracht. Vol zelfvertrouwen en vertrouwen in het leven. In contact met jezelf, je gevoel, je intuïtie. En met je kindje voor altijd dichtbij..