Toen ik voor de eerste keer zwanger was, voelde alles magisch. Alles klopte gewoon en ik had de meest onbevangen zwangerschap vol vertrouwen. Aan dat gevoel kwam abrupt een einde toen Bodi 4 dagen na de geboorte al bijna overleed. Ze bleek een hele ernstige hartafwijking te hebben en we kozen ervoor om samen met haar te vechten voor haar leven. Anderhalve maand en twee operaties verder (wij verbleven dichtbij in het Ronald McDonald huis) leek het erop dat we tot aan de volgende operatie naar huis mochten met haar.
Helaas liep dat helemaal anders en overleed ze ineens alsnog.
Onze wereld stortte in en ik had niets meer om voor te leven.
Het is niet alleen je kindje die je verliest. Je hele fundament valt weg. Je toekomst, je werk, hoe je überhaupt het leven ziet.. Alles begint te wankelen. Dingen die je voorheen deed kun je niet meer doen met hetzelfde gevoel. De band met familie en vrienden verandert.
Ik vroeg me af hoe ik ooit moest leven met zo'n pijn en leegte.
Als ik nu terugkijk verbaast het me soms nog steeds. Dat hopeloze gevoel van toen.. Dat ik daar toch doorheen ben gekomen en nu oprecht kan zeggen dat ik weer gelukkig ben.
Ja ik mis Bodi nog iedere dag. Het is nog steeds soms moeilijk, maar het verdriet overheerst niet meer zo. De 'normale dingen' beginnen weer normaal te voelen. En ik leer steeds beter en beter (ja nog iedere dag) hoe ik Bodi op een fijne manier in ons leven kan verweven. Zodat ze er altijd bij blijft horen en ik altijd onze liefde en verbinding in mijn hart voel.
Ze gaf me richting en een nieuwe missie. Alles viel ineens perfect samen.
Tijdens mijn zwangerschap startte ik mijn bedrijf als psycholoog om vrouwen te begeleiden rondom zwangerschap, bevalling en moederschap.
Toen Bodi in het ziekenhuis lag dacht ik nooit meer mijn werk te kunnen doen. Maar niets bleek minder waar. Dankzij Bodi heb ik Holi Mama een andere richting gegeven en het was alsof het altijd al zo had moeten zijn.
Tijdens mijn studie toegepaste psychologie heb ik de keuzevakken rouw- en verlieskunde gevolgd. Hierin heb ik een hoop kennis opgedaan en getraind in coaching en therapie voor rouwenden. Het lag me heel goed, maar ik dacht destijds: "wie ben ik als broekie om mensen hierbij te helpen.."
Met mijn eigen verlieservaring veranderde dat ineens. Ik kon nu niet alleen vanuit de boekjes werken, maar juist mijn eigen ervaring erin meenemen, waardoor ik je al begrijp zonder dat je veel hoeft te zeggen. Van mij hoef je geen vervelende opmerkingen te verwachten, of onbegrip, of ongeduld omdat je er nu 'wel overheen zou moeten zijn'. Ik heb het verlies zelf doorleefd dus ik weet als geen ander hoe het is.
Maar ik werk niet alleen vanuit mijn hoofd. Ik heb van jongs af aan al dingen gevoeld die ik niet meteen kon verklaren. Na het verlies werd dit steeds weer opnieuw aangewakkerd. Een aanwezigheid van Bodi, een teken, een moment van weten zonder dat ik kon uitleggen hoe of wat.
Vroeger zou ik dat als psycholoog misschien hebben weggewuifd. Nu weet ik beter: het mag allebei bestaan, naast elkaar. Die intuïtieve laag is inmiddels net zo'n vast onderdeel van hoe ik werk als mijn opleidingen. Als ik met je in gesprek ben, kan ik aanvoelen welke lagen er nog onder zitten of wat je op dat moment nodig hebt, zonder dat daar uren praattherapie voor nodig is.
Ook mijn lijf leerde me iets in die periode. Verdriet nestelt zich niet alleen in je gedachten, maar ook in je zenuwstelsel, in je schouders, in hoe je ademt. Daarom neem ik in mijn sessies ook lichaamsgericht werk mee: grounding, ademhaling, soms een visualisatie, ruimte om te ontladen wat vastzit. Ook omdat ik zelf heb gemerkt dat je lijf soms iets anders nodig heeft dan woorden alleen.
Die combinatie (psychologie, mediumschap, lichaamsgericht werk en mijn eigen verlies) is precies wat ik nu weer aan andere vrouwen mag geven.
Ik kan met je de diepte in, en ik weet ook hoe ik je daar weer uit terug kan halen, met beide benen op de grond.
Je hoeft bij mij niet bang te zijn dat het te ver gaat.
Ik begeleid vrouwen die een kindje zijn verloren, zodat ze hun leven stap voor stap terugwinnen en hun kindje in liefde dichtbij kunnen houden.
Welkom hier. Ik sta graag aan je zijde.
```